ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΛΑΜΙΝΟΥ

Το σχολείο

Με βάση το παλαιότερο μαθητολόγιο του Δ.Σ. Αλαμινού, το σχολείο λειτουργεί για πάνω από εκατό χρόνια! Συγκεκριμένα, το μαθητολόγιο του σχολείου καταγράφει τους μαθητές που είχαν εγγραφεί στο σχολείο τη σχολική χρονιά 1908-09. Άρα, μπορούμε να πούμε με απόλυτη βεβαιότητα ότι το σχολείο λειτουργούσε τουλάχιστον από το 1908.
Σύμφωνα με τον κύριο Νικηφόρο Μιχαηλούδη (συνέντευξη στις 14/3/2014), το σχολείο πιθανόν να λειτούργησε μετά το 1904. Το οικόπεδο, στο οποίο στεγάστηκε το σχολείο, πιθανόν να ήταν κομμάτι της κτηματικής περιουσίας του παππού του, Νικηφόρου Μιχαηλούδη, που το αγόρασε το 1904. Σύμφωνα με την κυρία Ανδρούλλα Μιχαήλ (συνέντευξη στις 6/2/2014), το σχολείο είχε κτιστεί σε ένα αρχαίο τύμβο. Η ίδια υποστηρίζει ότι το σχολείο πιθανόν να είχε κτιστεί ακόμη πιο παλιά. Ο κύριος Βάσος Μιχαήλ (προσωπική επικοινωνία με τον εκπαιδευτικό Χρύσανθο Παντελή στις 11/4/2014), πρώην κοινοτάρχης του χωριού, επιβεβαίωσε ότι πιθανόν το σχολείο είχε κτιστεί σε τοποθεσία όπου υπήρχαν αρχαίοι τάφοι αφού βρέθηκαν σε εκσκαφές διάφορα αρχαία αντικείμενα. Στο xώρο του σχολείου, υπήρχε και υπάρχει ακόμα και σήμερα ένα ξωκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο. Μεταξύ του 1904-1908, είχε κτιστεί μια αίθουσα διδασκαλίας στο χώρο που είναι σήμερα κτισμένο το σχολείο. Ακόμη, πρέπει να υπήρχε και ένα μικρό σπίτι μπροστά από την αίθουσα (στο χώρο που σήμερα αποτελεί το προαύλιο του σχολείου), το οποίο θα χρησίμευε ως η κατοικία που διέμενε ο εκάστοτε δάσκαλος του χωριού. Την εποχή εκείνη ήταν υποχρεωτικό για τους δασκάλους να μένουν στο χωριό που εργάζονταν.
Τη δεκαετία του 1950, έγινε η επέκταση του σχολείου με το κτίσιμο μιας δεύτερης σχολικής αίθουσας, με αποτέλεσμα το σχολείο να πάρει τη σημερινή του μορφή. Παράλληλα, γκρεμίστηκε το σπίτι όπου διέμεναν οι δασκάλοι του χωριού πιθανόν για να μεγαλώσει η αυλή του σχολείου. Σύμφωνα με τον κύριο Βάσο Μιχαήλ (προσωπική επικοινωνία με τον εκπαιδευτικό Χρύσανθο Παντελή στις 11/4/2014), η διεύθυνση του σχολείου φύτεψε στο προαύλιο οπωροφόρα δέντρα (πορτοκαλιές, μανταρινιές). Τα έσοδα από την πώληση των φρούτων κατέληγαν στα σχολικά ταμεία. Το 2003 έγινε αίτηση από τη διευθύντρια του σχολείου, κυρία Μαρία Παντελή, για την απαλλοτρίωση της γης που βρισκόταν στο πίσω μέρος του σχολείου με σκοπό τη δημιουργία γηπέδου ποδοσφαίρου και αποθήκης γυμναστικής. Η αίτηση εγκρίθηκε το 2004. Το 2010 το σχολείο μετονομάστηκε σε Δ.Σ. Αλαμινού-Δημητράκη Γεωργίου προς τιμήν του ήρωα που φοίτησε στο σχολείο.

Ο ιδρυτής

nikoforos mixailoudis

Με βάση τις πληροφορίες που μας έδωσε ο εγγονός του ιδρυτή, Νικηφόρος Μιχαηλούδης (συνέντευξη στις 14/3/2014), ο παππούς του Νικηφόρος Μιχαηλούδης, που καταγόταν από τη Βάβλα, είχε μεταναστεύσει στην Αλεξάνδρεια το 19ο αιώνα. Με την επιστροφή του στην πατρίδα, έτυχε να φιλοξενηθεί στο χωριό από κάποιο Λαρνακέα που ονομαζόταν Μόζορας. Ο Μόζορας ήταν ιδιοκτήτης ενός μεγάλου αγροκτήματος (τσιφιλικιού) στο χωριό. Παρενθετικά, εδώ ίσως αξίζει να αναφέρουμε ότι ο κύριος Μιχαηλούδης, υποθέτει πως ο συγκεκριμένος Λαρνακέας είχε προηγουμένως (μάλλον με το τέλος της τουρκικής κυριαρχίας και την άφιξη των Βρετανών στο νησί) αγοράσει το αγρόκτημα από κάποιο Τουρκοκύπριο, πιθανώς απόγονο κάποιας οικογένειας Οθωμανών Τούρκων που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο μετά την κατάκτησή της το 1571. Είναι γνωστό πως οι Τούρκοι μετά την κατάκτηση του νησιού μοίρασαν τα κτήματα των Φράγκων ευγενών στις οικογένειες των στρατιωτών που συμμετείχαν στην εκστρατεία. Όσον αφορά τα κτήματα στην περιοχή της Αλαμινού, όπως έχει αναφερθεί και προηγουμένως, πριν την οθωμανική κατάκτηση αυτά ανήκαν στις γνωστές φράγκικες οικογένειες ευγενών του κόμη La Tour και του κόμη D’ Estaing. Μετά τη φιλοξενία του στην Αλαμινό, ο Νικηφόρος Μιχαηλούδης αγόρασε το συγκεκριμένο αγρόκτημα από το Μόζορα. Μετά την αγορά του αγροκτήματος (κατά την περίοδο μεταξύ 1904 και 1908) ο Νικηφόρος Μιχαηλούδης παραχώρησε ένα μέρος από τη γη του και με δικά του έξοδα έχτισε την πρώτη σχολική αίθουσα στην Αλαμινό. Φαίνεται ότι ο Νικηφόρος Μιχαηλούδης εκτιμούσε πάρα πολύ την αξία της μόρφωσης, αφού και στο χωριό του, τη Βάβλα, είχε χτίσει σχολείο το οποίο έφερε μάλιστα το όνομά του: «Μιχαηλούδιος Σχολή». Στη Βάβλα μάλιστα, για κάποιο χρονικό διάστημα η σχολή λειτούργησε ως Διδασκαλείο, όπου απόφοιτοι Γυμνασίου έπαιρναν κάποια στοιχειώδη εκπαίδευση για να υπηρετήσουν στη συνέχεια ως δάσκαλοι δημοτικών σχολείων. Το Δημοτικό Σχολείο της Βάβλας, η «Μιχαηλούδιος Σχολή», σταμάτησε τη λειτουργία της το 1976, λόγω του μικρού αριθμού μαθητών στην κοινότητα.

Ο Δημητράκης Γεωργίου

dimitrakis georgiou

Ο ήρωας Δημητράκης Γεωργίου γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1952 στην Αλαμινό. Φοίτησε στο Δ.Σ. Αλαμινού. Ακολούθως τελείωσε το γυμνάσιο και το λύκειο. Στις 10 Ιουλίου 1974 επισκέφτηκε το σπίτι του με ένα φίλο του για να πιάσει ρούχα για την επικείμενη απόλυσή του από το στρατό στις 20 Ιουλίου 1974. Η μοίρα όμως του επιφύλασσε άσχημο παιχνίδι, αφού την μέρα της απόλυσής του έγινε η βάρβαρη τούρκικη εισβολή. Θεάθηκε για τελευταία φορά στις αρχές Αυγούστου του 1974. Για πολλά χρόνια είχε θεωρηθεί ως αγνοούμενος. Αργότερα, εντόπισαν τα οστά του σε ομαδικό τάφο μαζί με άλλα 18 άτομα. Φαίνεται ότι οι Τούρκοι εισβολείς τους δολοφόνησαν και τους έριξαν σε ένα πηγάδι που βρίσκεται σήμερα στις κατεχόμενες περιοχές. Το 2010, το Δ.Σ. Αλαμινού μετονομάστηκε σε Δ.Σ. Αλαμινού-Δημητράκη Γεωργίου προς τιμή του ήρωα. Τον Αύγουστο του 2012 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του υπό την αιγίδα του τότε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Δημήτρη Χριστόφια. Ο ανδριάντας του τοποθετήθηκε δίπλα σε αυτόν του Λάζαρου Γεωργίου. Από τότε ο Δημητράκης Γεωργίου στέκεται εκεί αγέρωχος και μας δείχνει το δρόμο της Αρετής και της Ελευθερίας.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το αναμνηστικό Λεύκωμα
του Δημοτικού Σχολείου Αλαμινού.